Over Eijerkamp - Eijerkamp & Zonen

De vader van Hans begon in 1928 zijn eigen meubelzaak. Als zestienjarige ging Hans (74) bij zijn vader in de zaak werken. Hij begon helemaal onder aan de ladder als jongste bediende, maar door keihard werken leerde hij alles wat nodig is om een groot bedrijf te runnen. In 1951 nam Hans de meubelzaak van zijn vader over. In 1983 kwam zijn zoon Evert-Jan (48) in de zaak en in 1985 volgde ook zijn andere zoon Hans-Jaap (47). Beide zonen waren goed op hun taak voorbereid. Ze hadden allebei een HEAO-opleiding gevolgd.
Vanaf het jaar 2000 heeft Hans steeds meer taken uit handen gegeven en nu berust de volledige leiding bij zijn zonen en is hij president-commissaris van het steeds groter groeiende meubelbedrijf, dat inmiddels ook vestigingen heeft in Apeldoorn en Veenendaal.
Afgelopen jaar heeft het meubelconcern zijn tachtigjarig bestaan gevierd met veel acties, waarbij de klanten ter gelegenheid van dit jubileum konden profiteren van grandioze aanbiedingen en cadeaus.
De eigenschappen, die Hans tot de hoogste functie in zijn bedrijf hebben gebracht zijn vooral zijn onophoudelijke enthousiasme en ambitie, de drang om het hoogste te bereiken wat binnen zijn mogelijkheden ligt.
Het zijn juist deze eigenschappen, die Hans Eijerkamp en zonen ook tot het beste allround hok van Nederland over de laatste drie jaren hebben gemaakt.
Net als hun vader zijn Evert-Jan en Hans-Jaap bezeten van de duivensport. Hans-Jaap heeft de laatste jaren wat afstand genomen van de duiven, maar blijft er wel degelijk bij betrokken. Zo is hij bij belangrijke vluchten wel aanwezig om de duiven op te wachten.
De duivensport wordt in Brummen beoefend met een ijzeren discipline. Dat is ook nodig, want successen zijn alleen mogelijk als de voorgenomen strategie ook daadwerkelijk consequent wordt uitgevoerd. Er moet ontzettend veel werk worden verzet om tot de topprestaties te komen, die hier in Brummen met de duiven worden behaald.
Er wordt aan de vluchten deelgenomen onder twee namen: Hans Eijerkamp en zonen en Lotte Eijerkamp.

Hokverzorger is Piet Schrijvers (52), die sinds 1997 bij Hans Eijerkamp in dienst is.
Voor die tijd speelde Piet samen met zijn vader in Wageningen al de pannen van het dak en bewees hij uit het goede hout te zijn gesneden. Piet is een duivenliefhebber pur sang. Hij heeft de beschikking over drie tuinhokken van 18 m. en twee hokken voor jonge duiven met volières ervoor.
Op de tuinhokken wordt op een hok gespeeld met 28 koppels op totaalweduwschap, Voor het inkorven worden de partners niet getoond. De hokken worden schemerig gemaakt, zodat de duiven bij het in de manden zetten heel rustig zijn. De duiven mogen na thuiskomst van een wedvlucht ongeveer twee tot drie uur bij elkaar blijven. Op deze manier worden de duiven elke week gespeeld op de Vitesse en Midfond vluchten en worden een enkele overjarige tussendoor ook op de eendaagse fond gespeeld. De duiven trainen 1x per dag ongeveer een uur. Naast het totale weduwschapshok is een afdeling met 24 traditionele weduwnaars voor de eendaagse fondvluchten. Deze doffers trainen twee maal per dag een goed uur. De derde afdeling is voor de overnachtfond met hierop 36 weduwnaars voor de overnachtfond met middaglossing. Deze doffers trainen ook 2x per dag een uur en met deze duiven speelt Piet het programma van afdeling 8. ’s Avonds brengt Piet soms uren op het hok door samen met Evert-Jan, die zo na een hectische dag probeert te ontspannen en te onthaasten.

Hokverzorger is Gerard Boesveld (43) en Gerard heeft de beschikking over 24 m hok, verdeeld in 8 afdelingen voor jong en oud. Ook Gerard heeft zijn sporen al zeker verdiend en na een aantal jaren de kneepjes van Anton Witjes geleerd te hebben kreeg hij na het overlijden van Anton in 2005 het roer in handen op het hok bij Lotte Eijerkamp.
Gerard vliegt met maximaal 70 duivinnen en hij neemt deel aan alle vluchten tot en met de eendaagse fond. Op de vlieghokken van Lotte Eijerkamp werd tot en met 2008 met doffers en duivinnen gespeeld maar vanaf 2009 uitsluitend en nog alleen met duivinnen. De reden van deze wijziging is dat Lotte Eijerkamp zich geheel op de Eendaagsefond gaat toeleggen en Gerard Boesveld het spelletje met de duiven als geen andere onder de knie heeft. In 2007 en 2008 speelde hij nog met de zogenaamde “nonnen” als ook weduwschap met doffers en duivinnen. Een van deze jaarlingen “nonnen” “Lady Blois” won 1e Nat. Blois in 2006 en in 2007 wist ‘Denise’ de 7e Nat. Blois voor zich op te eisen. Gerard is van mening, dat duivinnen veel meer kunnen hebben. Bij minder helder weer presteren duivinnen veel beter dan doffers. Hans is er ook van overtuigd dat duivinnen mentaal sterker zijn dan doffers. De duivinnen krijgen voor het inkorven geen doffer te zien, alleen het hok wordt donker gemaakt en dan worden de duiven rustig gepakt en in de mand gezet. Bij terugkomst kunnen ze een paar uur samen met hun doffers vertoeven voordat ze weer naar hun eigen duivinnenverblijf gaan. Door de week zitten de duivinnen verplicht buiten (alleen bij slecht weer mogen ze ook naar binnen) en de duivinnen trainen twee maal per dag thuis.